dans le dictionnaire PONS
I. ren·nen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VERBE intr +sein
2. rennen fam (hingehen):
II. ren·nen <rennt, rannte, gerannt> [ˈrɛnən] VERBE trans
1. rennen +sein:
2. rennen +haben (im Lauf stoßen):
Voir aussi
Un·glück <-glücke> [ˈʊnglʏk] SUBST nt
1. Unglück kein plur (Pech):
2. Unglück (katastrophales Ereignis):
3. Unglück kein plur (Elend):
Kopf <-[e]s, Köpfe> [kɔpf, plur ˈkœpfə] SUBST m
1. Kopf ANAT (Haupt):
2. Kopf:
4. Kopf kein plur:
5. Kopf kein plur (Verstand, Intellekt):
6. Kopf kein plur (Wille):
7. Kopf kein plur (Person):
8. Kopf:
Idiomes/Tournures:
Hau·fen <-s, -> [ˈhaufn̩] SUBST m
2. Haufen fam (große Menge):
Idiomes/Tournures:
Ren·nen <-s, -> [ˈrɛnən] SUBST nt
Idiomes/Tournures:
En·du·ro-Ren·nen <-s, -> SUBST nt SPORT
| ich | renne |
|---|---|
| du | rennst |
| er/sie/es | rennt |
| wir | rennen |
| ihr | rennt |
| sie | rennen |
| ich | rannte |
|---|---|
| du | ranntest |
| er/sie/es | rannte |
| wir | rannten |
| ihr | ranntet |
| sie | rannten |
| ich | bin | gerannt |
|---|---|---|
| du | bist | gerannt |
| er/sie/es | ist | gerannt |
| wir | sind | gerannt |
| ihr | seid | gerannt |
| sie | sind | gerannt |
| ich | war | gerannt |
|---|---|---|
| du | warst | gerannt |
| er/sie/es | war | gerannt |
| wir | waren | gerannt |
| ihr | wart | gerannt |
| sie | waren | gerannt |